خانه / آموزشی / اصول و مبانی مدیریت / بیماری‌های مدیریت؛ وقتی قدرت، ابزار تخریب می‌شود

بیماری‌های مدیریت؛ وقتی قدرت، ابزار تخریب می‌شود

📝 بیماری‌های مدیریت؛
وقتی قدرت، ابزار تخریب می‌شود

در دنیای سازمان‌ها، برخی مدیران هستند که با تخصص و بصیرت، مسیر رشد را هموار می‌کنند و برخی دیگر، مدیریت را نه به مثابه خدمتی برای تعالی، بلکه به گونه‌ای بیمارگونه پیش می‌برند. مدیریت بیمارگونه، حالتی است که در آن، اهداف سازمان در پس نیازهای روانی و جاه‌طلبی‌های شخصی مدیر گم می‌شود. در این وضعیت، سازمان دیگر ابزاری برای رسیدن به هدف نیست، بلکه به میدان نبردی برای تثبیت قدرت و ارضای نیازهای بیمارگونه‌ی روانی تبدیل می‌گردد.

یکی از بارزترین نشانه‌های مدیریت بیمارگونه، عشق به کنترل مطلق است. مدیری که به صورت بیمارگونه مدیریت می‌کند، هرگونه تفکر مستقل یا خلاقیت در زیردست خود را تهدیدی برای جایگاهش می‌بیند. او به جای پرورش رهبران آینده، به دنبال ساختن سربازانی بله‌گوی است. در چنین سازمانی، تخصص جای خود را به چاپلوسی می‌دهد و شایسته‌سالاری جای خود را به وفاداری‌های کورکورانه، در اینجا، عقل حسابگر مدیر، تنها برای حفظ جایگاهش به کار گرفته می‌شود، نه برای پیشرفت جمعی

بیماری دیگر در این سبک مدیریت، ترس از تغییر و انجماد ساختاری است. مدیر بیمارگونه، تغییر را به معنای از دست دادن کنترل می‌بیند. او محیطی می‌سازد که در آن اشتباهات کوچک، گناهان نابخشودنی تلقی می‌شوند و جسارت برای پیشنهاد ایده‌های نو، سرکوب می‌گردد. این وضعیت منجر به ایجاد سازمان‌های مرده می‌شود؛ سازمان‌هایی که در ظاهر فعال هستند، اما در باطن، روح خلاقیت و انگیزه در آن‌ها خشک شده است.

تحلیل این پدیده نشان می‌دهد که ریشه مدیریت بیمارگونه در ناکارآمدی‌های شخصیتی و نبود اخلاق مدیریتی است. مدیرانی که قدرت را با تکبر تلفیق می‌کنند، به جای آنکه پل باشند برای عبور کارکنان به سوی تعالی، تبدیل به سدی در مسیر پیشرفت می‌شوند. آن‌ها فراموش می‌کنند که قدرت واقعی، در توانایی توانمند کردن دیگران است، نه در تسلط بر آن‌ها

در نهایت، راه نجات سازمان‌ها از این بن‌بست، بازگشت به مدیریت انسانی است؛ مدیریتی که در آن قدرت با تواضع، تخصص با اخلاق و اقتدار با رحمت گره خورده باشد. ما به مدیرانی نیاز داریم که بدانند مدیریت، هنر اثرگذاری است، نه هنر سلطه، تا بدانیم در هر جایگاه مدیریتی، تنها چیزی که پس از ما باقی می‌ماند، میزان رشدی است که در دیگران ایجاد کرده‌ایم، نه تعداد کسانی که در برابر ما سر خم کرده‌اند.

✍دکتر خلیل علی‌محمدزاده
۲۹ شهریور ۱۴۰۵

‌👇👇

♻️ https://eitaa.com/Drkhalil

♻️ https://ble.ir/DrkhalilAMZ

این مطالب را نیز ببینید!

استاد دکترخلیل علی محمدزاده عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی کشور شد

♦️یکصد و شانزدهمین نشست #مجمع_عمومی فرهنگستان علوم پزشکی کشور امروز ۲۶ شهریور ماه ۱۴۰۵ در ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*